Koningin Máxima in het nauw: verdwenen vertrouweling in Argentinië en drama in Griekenland

De Oranjes zijn terug in het nieuws, maar deze keer niet vanwege een zoveelste galadineetje of gênante handdruk in het buitenland.

Nee, de schaduw die nu over paleis Huis ten Bosch hangt, is van een heel andere orde: twee verdwijningen die direct aan hun voordeur krabben.

Het koningspaar mag dan graag poseren als het zonnetje schijnt, maar in de privésfeer staat het alarm inmiddels al maanden roodgloeiend.

In Argentinië, het land waar Máxima nog steeds heimelijk naar verlangt zodra ze een harp hoort, is het mysterie rond Carlos Ankapitun allang geen dorpsroddel meer.

Deze man — jarenlang de stille kracht achter het koninklijke vakantiehuis in Villa La Angostura — is sinds eind mei compleet van de aardbodem verdwenen.

Geen briefje, geen WhatsApp, geen gerucht, geen enkel spoor.

Zelfs de Argentijnse politie, doorgaans drukker met voetbalrellen dan met koninklijke tuinmannen, heeft groots opgeschaald, maar alles blijft stil.

Je zou bijna denken dat Máxima zich inmiddels geen illusies meer maakt over een goede afloop.

Maar het is niet alleen haar geboorteland waar het misgaat.

Ook in de Griekse jetset-vriendenkring van Willem-Alexander en Máxima heerst pure chaos.

Daar draait het drama om Tatiana Blatnik, de vrouw van prins Nikolaos van Griekenland.

Zij leeft al meer dan een jaar tussen hoop en vrees door de abrupte verdwijning van haar broer Atilio.

Het is inmiddels een cold case uit de hogere kringen, met alle media in de aanslag.

Het had zomaar een aflevering van The Crown kunnen zijn — maar dan met een vleugje Mykonos en Malibu in plaats van mistig Londen.

Voor de Oranjes zijn beide vermissingszaken een ongemakkelijke spiegel.

Het koningspaar was in 2010 nog het stralende middelpunt op de bruiloft van Tatiana en Nikolaos.

Een feest vol champagne, Griekse zeetjes en Máxima in een jurk waar half Nederland belastinggeld voor op moest hoesten.

Dat het koninklijk gezelschap nu vooral op zoek is naar antwoorden in plaats van amuse, is de wrange realiteit.