Gerard Cox (85) sprak vlak voor overlijden één hele bijzondere wens uit

Het onverwachte afscheid van Gerard Cox: een laatste wens die niet uitkwam

Gerard Cox is op 85-jarige leeftijd overleden, tot verdriet van velen die hem kenden en bewonderden. Zijn dood kwam onverwacht snel, zelfs voor de zanger, acteur en cabarettier zelf. Slechts zes weken voor zijn overlijden sprak hij met journalist Antoinette Schulderman van het Algemeen Dagblad over zijn ongeneeslijke slokdarmkanker en de naderende dood. Vlak voor zijn einde had Cox een bijzondere laatste wens, die door de snelle verspreiding van het nieuws niet in vervulling is gegaan.

Een laatste levensfase in de schijnwerpers

In maart vierde Cox nog zijn 85e verjaardag in het Luxor Theater, omringd door collega’s zoals Jenny Arean, Simone Kleinsma en André van Duin. Toen sprak hij nog hoopvol over mogelijk tien jaar extra. “Het ging ook gewoon goed met hem, dus er was geen aanleiding om dat te denken,” vertelt Antoinette Schulderman in RTL Boulevard.

Zes weken geleden veranderde alles toen Cox de diagnose uitgezaaide slokdarmkanker kreeg. Hij besloot zich niet te laten behandelen met chemotherapie en koos in plaats daarvan voor bestraling om het slikken draaglijk te houden. “Ik heb geen zin in dat hele circus met chemocuren, haren die van je kop vallen en dat je je doodziek voelt,” zei hij destijds.

Schulderman sprak Cox in de laatste fase van zijn leven meerdere keren. “We hadden echt een klik. We mochten elkaar graag,” zegt ze. Cox koos bewust voor haar om de bekendmaking van zijn ziekte te doen. “Wat ik een eer vond. Maar dat hij dan nu overleden is en dat het zo snel gegaan is, dat had ik absoluut niet verwacht. En ik weet zeker hij zelf ook niet.”

Een analoge wens in een digitale wereld

Cox had een speciale laatste wens: hij wilde dat zijn overlijden pas na zijn uitvaart bekend zou worden gemaakt. Schulderman kreeg de ochtend na zijn dood een telefoontje van zijn manager met dit verzoek. “Hij wil heel graag dat jij dat bekend maakt, maar pas na zijn uitvaart,” zei de manager.

Schulderman wist echter dat dit een bijna onmogelijke taak was in de huidige digitale wereld. “Dat lijkt mij best wel lang. Dat houd je niet stil. Ook zeker met zo’n icoon als Gerard,” zei ze tegen de manager. Volgens Schulderman tekende deze wens de man Cox, die in een analoge wereld leefde. Hij had geen mobiele telefoon en deed niet aan e-mail. “Als je hem wilde bereiken, dan moest je een brief sturen of op zijn vaste telefoon bellen,” legt ze uit. Hierdoor dacht hij dat dingen niet snel zouden uitlekken.

Helaas bleek dit niet het geval, want het nieuws van zijn overlijden verspreidde zich snel. Hoewel hij media-aandacht rond de dood als ‘poppenkast’ beschouwde en geen pers bij zijn uitvaart wilde, genoot hij wel van de massale reacties na de bekendmaking van zijn ziekte. “Hij heeft stapels brieven gekregen en die vaste telefoon van hem die ging echt de hele tijd,” zegt Schulderman. “Normaal gebeuren dit soort dingen als iemand overleden is en dan gaat iedereen massaal zeggen hoe goed je was. En dat maakte hij dus nu wel mee en daar genoot hij dan ook wel weer van.”