Ragel Hazes en haar nieuwe vijand: de oksel

In Torremolinos, waar de zon al bij het ontbijt brandt en Nederlanders massaal neerstrijken om de wereld even te vergeten, vecht Ragel Hazes een onverwachte strijd uit. Niet tegen concurrenten, niet tegen kritische recensenten, maar tegen… natte oksels.

Casa Haas: meer dan kroketten

Ragel runt in het Spaanse vakantieoord haar horecaparadijs Casa Haas. Op de kaart staat de “gekremeerde kroket” en andere Hollandse klassiekers, maar de échte trekpleister is natuurlijk Ragel zelf. Ze is er vaak aanwezig en vormt daarmee een soort levensgroot souvenir voor vakantiegangers: met selfie, handtekening of – als je pech hebt – een confrontatie met haar nieuwe vijand.

De okselproblematiek

“Ja, dat gaat elke dag zo,” vertelt ze met een mengeling van vermoeidheid en zelfspot aan De Telegraaf. Daarom draagt ze tegenwoordig altijd jurken met lange mouwen. De reden? Ragel is klein, haar Nederlandse fans niet.

“Ik ben natuurlijk klein en mensen slaan vaak een arm om me heen. Maar dan heb ik altijd iedereens oksel op mijn schouder,” legt ze uit. En met de zomerse temperaturen in Torremolinos betekent dat: zweet, heel veel zweet.

Geen schuilplaats voor Ragel

De makkelijke oplossing – zich terugtrekken achter de schermen – past niet bij Ragel. Ze blijft midden tussen haar publiek staan, zelfs als dat betekent dat ze de transpiratie van Theo uit Zaandam of Ineke uit Purmerend moet trotseren.

Sterker nog: ze poseert lachend voor iedere vakantieganger die wil kunnen zeggen dat hij gegeten heeft bij “dat nare mens”, zoals ze zichzelf gekscherend noemt. Het soort zelfspot waarbij je niet meer weet of het sarcasme is of oprechte frustratie.

Humor als overlevingsstrategie

Terwijl andere horecaondernemers zich druk maken om personeelstekorten of stijgende prijzen, houdt Ragel zich bezig met stoffen die transpiratie afweren en het dagelijks gevecht tegen deodorantvlekken.

Het resultaat is een tragikomisch tafereel: een vrouw die ooit alle stormen van de showbizz trotseerde, maar nu vooral strijdt tegen de onvermijdelijke nabijheid van menselijke oksels.