John de Wolf deelt vreselijk nieuws
John de Wolf: ‘Ik heb al afscheid genomen van mijn moeder’
Voormalig Feyenoord-verdediger John de Wolf (62) staat bekend als een stoere Rotterdammer, iemand die nooit zijn emoties op de voorgrond plaatst. Maar achter die robuuste uitstraling schuilt groot verdriet. In een openhartig interview met De Telegraaf en in zijn nieuwe boek Ma, ik ben het vertelt De Wolf over het pijnlijke proces van afscheid nemen van zijn moeder, die lijdt aan Alzheimer.
‘Ik heb haar al tien maanden niet gezien’
De moeder van John verblijft in een verpleeghuis. Waar hij haar vroeger nog drie keer per week bezocht, is dat inmiddels al tien maanden niet meer gebeurd. De reden? Ze herkent hem niet meer.
“Ze vloekt tegenwoordig, iets wat ze vroeger nooit deed. Dat kan ik haar niet kwalijk nemen, want ze is ziek. Maar het niet herkennen… dáár kan ik niet mee omgaan,” vertelt De Wolf.
“Misschien is het egoïstisch, maar ik wil zó graag dat ze weet wie ik ben. Nu zie ik dat het haar helemaal niets doet dat ik er ben.”
Hij legt uit dat elke bezoek hem meer verdriet dan vreugde bracht.
“Ik heb geen seconde het gevoel dat er nog contact is. Als dat er maar voor een half procent wél was, zou ik blijven gaan. Maar ik kwam telkens huilend terug in de auto. Toen dacht ik: dit trek ik niet meer.”
Afscheid van zijn ‘echte moeder’
De Wolf vertelt dat hij eigenlijk al afscheid heeft genomen van de moeder die hij ooit kende.
“Eigenlijk heb ik al afscheid genomen van mijn échte moeder. Ze is er nog, maar toch ook niet. Dat is het moeilijkste wat er is.”
Zijn eerlijkheid roept veel reacties op, maar John benadrukt dat iedereen op zijn eigen manier met dit soort verdriet omgaat.
“Ik vind het raar dat mensen daar wat van vinden. Dit heeft met gevoel te maken. Iedereen doet dit op zijn of haar manier. Ik zeg ook niet dat dit de juiste manier is om met een ouder met dementie om te gaan. Er is geen goed of fout.”
‘Misschien morgen weer’
Toch sluit De Wolf niet uit dat hij haar ooit weer bezoekt.
“Ik zeg niet dat ik nooit meer ga. Als mijn gevoel morgen zegt dat ik erheen wil, dan stap ik meteen in de auto.”
Met zijn boek Ma, ik ben het hoopt John de Wolf anderen te laten zien hoe ingrijpend en complex het is om een ouder te verliezen aan dementie — niet in één keer, maar beetje bij beetje.
Een eerlijk, pijnlijk en menselijk verhaal van een man die gewend is om te vechten, maar nu voor het eerst toegeeft: sommige gevechten kun je niet winnen.
