Op beeld vastgelegd: Peter Gillis ontploft na lastige vraag en loopt weg
Peter Gillis, de onbetwiste koning van vakantieparken, zit diep in de modder.
Waar de man vroeger nog trots poseerde met bergen frikandellen en worstenbroodjes, lijkt het er nu sterk op dat de friteuze van zijn imperium oververhit is geraakt.
Want een miljonair – of wat daar nog van over is – krijgt de laatste tijd meer klappen dan een piñata op een kinderfeestje.
Laten we even tellen:
Een celstraf van 12 maanden, waarvan hij er zes daadwerkelijk moet uitzitten.
Een deal die compleet in het slop zit.
En dan ook nog een naheffing van €2,5 miljoen van de belastingdienst.
Volgens de viskés heeft Gillis zijn boekhouding namelijk opgemaakt met een frietvetvinger, waardoor men erachter kwam dat de omzet minder transparant was dan zijn zonnebankbruin.
En dan was er nog die ongemakkelijke botsing met Pauw Net, waarin een verslaggever het lef had om de vinger op de zere plek te leggen – of eerder: de hele vuist erin te duwen.
De vraag: wat is nou het verschil tussen niet heilig zijn en een crimineel zijn?
Gillis, zichtbaar zwetend als een gehaktbal onder een warmtelamp, stamelde wat over nuances.
Maar de boodschap was helder: hij is geen heilige, maar je moet ook niet te moeilijk doen.
Het wrange is dat Gillis jarenlang alles en iedereen wist in te pakken met zijn schorre charmes.
Maar als het geld niet binnenkomt en de belastingdienst staat op je stoep met een rekenmachine, houdt zelfs het meest gelikte imago geen stand.
De koper van zijn vakantieparken laat inmiddels ook niets van zich horen, en met een dwangsom van €100.000 per dag wordt ook die situatie steeds penibeler.
Wat rest er dan nog van Peter Gillis, de man van massa’s, kassa’s en carnavalsfeestjes op slippers?
Een beeld van een gevallen keizer die zijn plastic troonzitting langzaam ziet afbrokkelen.
Waar het ooit champagne in de jacuzzi was, lijkt het nu eerder kraanwater in de afwasbak.
