Zorgen om Joke Bruijs: “Het lijf wil niet meer”
Joke Bruis vecht tegen Parkinson na verlies van Gerard Koks
Het overlijden van Gerard Koks raakte velen. Niet alleen vanwege zijn status als Rotterdams icoon en aimabele tv-persoonlijkheid, maar vooral door wat hij voor mensen betekende. Voor niemand was dat verlies intenser dan voor Joke Bruis. De zangeres en actrice deelde veertien jaar van haar leven met Koks, waarvan tien jaar als echtgenoten. Hoewel hun huwelijk eindigde, bleef hun band onverwoestbaar.
Maar terwijl het publieke afscheid van Koks nog vers is, speelt zich achter de schermen een ander, minstens zo ingrijpend verhaal af: de gezondheid van Joke Bruis gaat hard achteruit.
Strijd tegen Parkinson
Joke kampt al geruime tijd met de ziekte van Parkinson. Het zijn niet haar geest of herinneringen die haar in de steek laten, maar haar lichaam. Cabaretier Richard Groenendijk, een goede vriend van Joke, bezocht haar onlangs met bloemen, gebak en gezelschap.
“Ze is helder, scherp en kan nog altijd levendig vertellen over gebeurtenissen van twintig jaar geleden,” vertelt hij. “Maar het contrast is pijnlijk: de geest is krachtig, de spieren laten haar steeds vaker in de steek.”
Zoals vaak bij Parkinson kent de ziekte pieken en dalen. Er zijn dagen waarop Joke lacht en vertelt zoals vroeger, en momenten waarop haar lichaam nauwelijks meewerkt. Voor iemand die jarenlang op het podium stond met onuitputtelijke energie is dat moeilijk te accepteren.
Een vriendschap van meer dan twintig jaar
De band tussen Richard en Joke is hecht. Ze delen meer dan twintig jaar aan herinneringen aan theater, optredens en het leven zelf. Voor Richard is het vanzelfsprekend om haar te blijven opzoeken.
“Je moet mensen zien tijdens het leven, niet pas op hun uitvaart,” zegt hij nuchter.
Tijdens hun ontmoetingen wordt niet alleen gepraat over zorgen, maar ook gelachen, teruggekeken en herinneringen opgehaald. Het bewijst dat vriendschap en nabijheid zelfs in zware tijden troost en vreugde kunnen bieden.
De schaduw van Rob de Nijs
Onvermijdelijk wordt Joke’s situatie vergeleken met die van Rob de Nijs, die in april 2024 overleed aan de gevolgen van dezelfde ziekte. “De beelden van Robs aftakeling staan me nog helder voor de geest,” vertelt Richard. “Dat idee grijpt me aan. Toch hoop ik dat Joke, zolang haar geest sterk blijft, waardig en in verbondenheid kan leven.”
De nalatenschap van Gerard Koks
Het recente overlijden van Gerard Koks werpt een extra schaduw over Joke’s situatie. Richard kende Gerard goed en herinnert zich diens nuchtere houding toen de diagnose uitgezaaide slokdarmkanker werd gesteld. “We wisten dat het snel kon gaan, maar dat het zó snel zou zijn, overviel ons allemaal.”
Samen hadden ze nog plannen: lunchen, visbakken, ouderwets bijpraten. Plannen die nooit meer werkelijkheid worden.
Humor als houvast
Wat Joke ondanks alles overeind houdt, is haar humor. Zelfs nu weet ze haar gasten aan het lachen te krijgen. “Ze is een heel leuke vrouw,” zegt Richard. “Altijd een verhaal, altijd iets te vertellen.”
Die lichtheid is geen façade, maar een overlevingsmechanisme. Niet in grootse gebaren, maar in kleine momenten ligt haar kracht: een grap, een herinnering, een warme blik.
Broos maar verbonden
Wat de toekomst brengt, weet niemand. Parkinson is geen ziekte die je verslaat, alleen één die je vertraagt. Maar zolang Joke helder is en er vriendschap en verbondenheid blijven, zijn er nog dagen om te koesteren.
Het verlies van Gerard en de zorgen om Joke tonen hoe broos het leven is – maar ook hoeveel kracht er schuilt in herinneringen, verbondenheid en oprechte aandacht.
